5.3 Sveppir

Sveppir

NÁMSMARKMIÐ

Í lok þessa kafla muntu geta:

Útskýrt hvers vegna rannsóknir á sveppum eins og gersveppum og myglusveppum falla undir örverufræði
Lýst einstökum eiginleikum sveppa
Lýst dæmum um kynlausa og kynæxlun sveppa
Borið saman helstu hópa sveppa í þessum kafla og gefið dæmi um hvern þeirra
Þekkt dæmi um helstu orsakir sýkinga af völdum gersveppa og myglusveppa
Þekkt dæmi um eiturmyndandi sveppi
Flokkað sveppalífverur eftir helstu hópum

Sveppir (e. fungi) eru fjölbreyttur hópur lífvera sem eru ófrumbjarga og yfirleitt rotlífi. Auk hinna vel þekktu stórsæju sveppa (eins og matsveppa og myglusveppa) eru margir einfruma gersveppir og gró stórsæju sveppanna smásæir. Af þessari ástæðu eru sveppir hluti af örverufræðinni.

Sveppir eru mikilvægir fyrir menn á margvíslegan hátt. Bæði smásæir og stórsæir sveppir hafa læknisfræðilegt gildi og sumar sýkjandi tegundir geta valdið sveppasýkingum (e. mycoses) (sjúkdómum af völdum sveppa). Sumir sýkjandi sveppir eru tækifærissinnar, sem þýðir að þeir valda aðallega sýkingum þegar ónæmisvarnir hýsilsins eru veiktar en valda venjulega ekki sjúkdómum hjá heilbrigðum einstaklingum. Sveppir eru mikilvægir á annan hátt. Þeir starfa sem niðurbrjótar í umhverfinu og eru nauðsynlegir fyrir framleiðslu ákveðinna matvæla eins og osta. Sveppir eru einnig mikilvæg uppspretta sýklalyfja, svo sem penisillíns (e. penicillin) úr sveppnum Penicillium (e. penicillium).

Einkenni sveppa

Sveppir hafa vel skilgreind einkenni sem aðgreina þá frá öðrum lífverum. Flestir fjölfruma sveppalíkamar, almennt kallaðir myglusveppir (e. molds), eru gerðir úr þráðum sem kallast sveppþræðir (e. hyphae). Sveppþræðir geta myndað flókið net sem kallast sveppþroski (e. mycelium) og mynda þal (e. thallus) (líkama) holdkenndra sveppa. Sveppþræðir sem hafa veggi milli frumna eru kallaðir skiptir sveppþræðir (e. septate hyphae); sveppþræðir sem skortir veggi og frumuhimnur milli frumna eru kallaðir óskiptir eða samfruma sveppþræðir (e. coenocytic hyphae)). (Mynd 5.26).

Molds can have septate hyphae - long strands with cell walls separating the nuclei. Or they can have coenocytic (nonseptate) hyphae - long strands with no cell wall separating the nuclei. Or they can have pseudohyphae which look like chains of cells with small clusters at intervals — Mynd 5.26 Fjölfruma sveppir (myglusveppir) mynda sveppþræði, sem geta verið skiptir eða óskiptir. Einfruma sveppir (gersveppir) mynda gervisveppþræði úr einstökum gersveppafrumum.

Öfugt við myglusveppi eru gersveppir (e. yeasts) einfruma sveppir. Knoppskotsgersveppir (e. budding yeasts) fjölga sér kynlaust með því að mynda minni dótturfrumu með knoppskoti; frumurnar sem myndast geta stundum loðað saman og myndað stutta keðju eða gervisveppþráð (e. pseudohypha) (Mynd 5.26).

Sumir sveppir eru tvíbreytnir, sem þýðir að þeir hafa fleiri en eitt útlit á lífsferli sínum. Þessir tvíbreytnu sveppir (e. dimorphic fungi) geta birst sem gersveppir eða myglusveppir, sem getur verið mikilvægt fyrir sýkingarhæfni. Þeir geta breytt útliti sínu til að bregðast við umhverfisbreytingum eins og aðgengi að næringarefnum eða hitasveiflum, og vaxa til dæmis sem myglusveppur við 25 °C (77 °F) en sem gersveppafrumur við 37 °C (98,6 °F). Þessi hæfileiki hjálpar tvíbreytnum sveppum að lifa af í fjölbreyttu umhverfi. Tvö dæmi um tvíbreytna gersveppi eru sýklarnir Histoplasma capsulatum og Candida albicans. H. capsulatum veldur lungnasjúkdómnum histoplasmósu og C. albicans er tengdur við gersveppasýkingar í leggöngum, munnþrusku og húðkandídíasis (Mynd 5.27).

Drawing of bats in an attic. Fungal body is shown in the guano. A micrograph of the fungus shows hyphae (long strands) withc spheres labeled conidia. The life cycle shows a person inhaling spores which then travel to the lungs and divide into a yeast form. They then travel to the lymph and blood. — Mynd 5.27 *Histoplasma capsulatum* er tvíbreytinn sveppur sem vex í jarðvegi sem hefur komist í snertingu við fuglaskít eða leðurblökuskít (gúanó) (efst til vinstri). Hann getur breytt um form til að lifa af við mismunandi hitastig. Utandyra vex hann venjulega sem sveppþroski (eins og sést á smásjármyndinni, neðst til vinstri), en þegar gróin eru innönduð (hægra megin) bregst hann við háum innri líkamshita (37 °C [98,6 °F]) með því að breytast í gersvepp sem getur fjölgað sér í lungunum og valdið langvinnum lungnasjúkdómi, histoplasmósu. (Heimild: breyting á verki eftir Centers for Disease Control and Prevention)

Það eru athyglisverðir og einstakir eiginleikar í frumuveggjum og frumuhimnum sveppa. Frumuveggir sveppa innihalda kítín (e. chitin), öfugt við beðmi sem finnst í frumuveggjum plantna og margra frumvera. Auk þess, á meðan dýr hafa kólesteról í frumuhimnum sínum, hafa frumuhimnur sveppa aðra steróla sem kallast ergósteról (e. ergosterols). Ergósteról eru oft nýtt sem skotmörk fyrir sveppalyf.

Lífsferlar sveppa eru einstakir og flóknir. Sveppir æxlast kynjað, annaðhvort með víxlfrjóvgun eða sjálfsfrjóvgun. Einlitna sveppir mynda sveppþræði sem hafa kynfrumur á endunum. Tvær mismunandi mökunargerðir (táknuð sem „+ gerð“ og „– gerð“) koma við sögu. Umfrymi + og – gerðar kynfrumna renna saman (í ferli sem kallast umfrymissamruni (e. dikaryotic)), sem myndar frumu með tveimur aðskildum kjörnum (tvíkjarna (e. karyogamy)frumu). Seinna renna kjarnarnir saman (í ferli sem kallast kjarnasamruni (e. spores)) til að mynda tvílitna okfrumu. Okfruman fer í gegnum meiósu til að mynda gró sem spíra til að hefja einlitna stigið, sem að lokum myndar fleiri einlitna sveppþelsvefi (Mynd 5.28). Þessi kyngró eru þekkt sem okgró (í Zygomycota), askgró (í Ascomycota) eða kólfgró (í Basidiomycota), allt eftir flokkunarfræðilegum hópi (Mynd 5.29).

Sveppir geta einnig sýnt kynlausa æxlun með mítósu, mítósu með knappskoti, sundrun sveppþráða og myndun kynlausra gróa með mítósu. Þessi gró eru sérhæfðar frumur sem, allt eftir lífverunni, geta haft einstaka eiginleika til að lifa af, æxlast og dreifast. Sveppir sýna nokkrar gerðir kynlausra gróa og þær geta verið mikilvægar við flokkun.

Zygomycete life cycle. The mycelia can undergo asexual reproduction by forming spores via mitosis. The spores then form mycelia by germination. The haploid spores can also undergo sexual reproduction. The first step is germination when mycelia form. If the two mating types (+ and -) are in close proximity, extensions called gametangia form between them. Next is plasmogamy. This is the fusion between the + and – mating types resulting in a zygosporangium with multiple haploid nucei. The zygosporangiom forms a thick, protective coat. Next the nuclei fuse to form a zygote with multiple diploid nuclei in karyogamy. This forms a diploid zygote. Next is mitosis and germination where the sporangium grows on a short stalk and the haploid spores are formed inside. The spores are released in germination and we are back to the spore stage of the life cycle. — Mynd 5.28 Okseðjusveppir (Zygomycetes) hafa kynjaða og kynlausa lífsferla. Í kynjaða lífsferlinum tengjast + og – mökunargerðir til að mynda okgróhirslu.

a) A micrograph of long strands labeled hyphae and a sphere (labeled sporangium) on the end of one of the long strands. B) A photograph of bread mold. The white fuzz has black dots labeled sporangia. — Mynd 5.29 Þessar myndir sýna kynlaust mynduð gró. (a) Þessi ljóssmásjármynd sýnir losun gróa úr gróhirslu á enda sveppþráðar sem kallast gróberi. Lífveran er *Mucor* sp. sveppur, mygla sem oft finnst innandyra. (b) Gróhirslur vaxa á endum stilka, sem líta út eins og hvíta lóan sem sést á þessari brauðmyglu, *Rhizopus stolonifer*. Endar brauðmyglunnar eru dökkar, gróberandi gróhirslur. (heimild a: breytt útgáfa af verki Centers for Disease Control and Prevention; heimild b hægri: breytt útgáfa af verki „Andrew“/Flickr)

Fjölbreytileiki sveppa

Sveppir (e. fungi) eru mjög fjölbreyttir og samanstanda af sjö megihópum. Ekki allir sjö hóparnir innihalda sýkla. Sumir þessara hópa eru almennt tengdir plöntum og innihalda plöntusýkla. Til dæmis innihalda Urediniomycetes og Ustilagomycetes plönturyðsveppi (e. rusts) og sótsveppi (e. smuts). Þeir mynda rauðleita eða dökka massa á plöntum sem ryð (rautt) eða sót (dökkt). Sumar tegundir hafa veruleg efnahagsleg áhrif vegna getu þeirra til að draga úr uppskeru. Glomeromycota inniheldur svepprótarsveppi (e. mycorrhizal fungi), mikilvæga samlífsfélaga með plönturótum sem geta stuðlað að vexti plantna með því að virka eins og útvíkkað rótarkerfi. Glomeromycota eru skyldusamlífsverur, sem þýðir að þær geta aðeins lifað af þegar þær eru tengdar plönturótum; sveppirnir fá kolvetni frá plöntunni og plantan nýtur góðs af aukinni getu til að taka upp næringarefni og steinefni úr jarðveginum. Chytridiomycetes (frymisveppir (e. chytrids)) eru litlir sveppir, en eru afar mikilvægir vistfræðilega. Frymisveppir eru almennt vatnalífverur og hafa svipuhærðar, hreyfanlegar kynfrumur; ákveðnar tegundir eru taldar eiga þátt í fækkun froskdýra um allan heim. Vegna læknisfræðilegs mikilvægis þeirra munum við einbeita okkur að Zygomycota, Ascomycota, Basidiomycota og Microsporidia. Mynd 5.34 tekur saman einkenni þessara læknisfræðilega mikilvægu sveppahópa.

Zygomycota (okseðjusveppir) eru aðallega rotverur með samfruma sveppþræði og einlitna kjarna. Þeir nota gróhirslugró til kynlausrar æxlunar. Nafn hópsins kemur frá okgróunum (e. zygospores) sem þeir nota til kynæxlunar (Mynd 5.28), sem hafa harða veggi myndaða úr samruna æxlunarfrumna frá tveimur einstaklingum. Okseðjusveppir eru mikilvægir í matvælafræði og sem uppskerusýklar. Eitt dæmi er Rhizopus stolonifer (e. rhizopus stolonifer) (Mynd 5.29), mikilvæg brauðmygla sem veldur einnig korndrepi í hrísgrjónaplöntum. Mucor (e. mucor) er ættkvísl sveppa sem getur hugsanlega valdið drepsýkingum í mönnum, þó að flestar tegundir þoli ekki hitastig sem finnst í spendýrum (Mynd 5.29).

Ascomycota (asksveppir) innihalda sveppi sem eru notaðir sem matur (ætisveppir, murklur og jarðsveppir), aðra sem eru algengar orsakir matarskemmda (brauðmyglur og plöntusýklar) og enn aðra sem eru sýklar í mönnum. Asksveppir geta haft þverveggjaða sveppþræði og skálarlaga aldinhirslur sem kallast askhirslur (e. ascocarps). Sumar ættkvíslir asksveppa nota kynjað mynduð askgró (e. ascospores) auk kynlausra gróa sem kallast kólfgró (e. conidia), en kynstig hafa ekki verið uppgötvuð eða þeim lýst hjá öðrum. Sumir mynda ask (e. ascus) sem inniheldur askgró innan í askhirslu (Mynd 5.30).

Dæmi um asksveppi eru nokkrar brauðmyglur og minniháttar sýklar, auk tegunda sem geta valdið alvarlegri sveppasýkingum. Tegundir af ættkvíslinni Aspergillus eru mikilvægar orsakir ofnæmis og sýkinga og eru gagnlegar í rannsóknum og við framleiðslu ákveðinna gerjaðra áfengra drykkja eins og japanska sake. Sveppurinn Aspergillus flavus (e. aspergillus flavus), sem mengar hnetur og geymt korn, framleiðir aflatoxín (e. aflatoxin) sem er bæði eiturefni og öflugasta þekkta náttúrulega krabbameinsvaldurinn. Neurospora crassa (e. neurospora crassa) er sérstaklega gagnlegur í erfðafræðirannsóknum vegna þess að gróin sem myndast við meiósu-skiptingu geymast inni í askinum í röð sem endurspeglar frumuskiptingarnar sem mynduðu þau, sem gefur beina sýn á aðskilnað og flokkun gena (Mynd 5.31). Penicillium (e. penicillium) framleiðir sýklalyfið pensilín (Mynd 5.30).

Margar tegundir asksveppa eru læknisfræðilega mikilvægar. Fjöldi tegunda í ættkvíslunum Trichophyton (e. trichophyton), Microsporum (e. microsporum) og Epidermophyton (e. epidermophyton) eru húðsveppir (e. dermatophytes), sjúkdómsvaldandi sveppir sem geta valdið húðsýkingum eins og fótsvepp, náraskepnu og hringskyrfi (e. ringworm). Blastomyces dermatitidis (e. blastomyces dermatitidis) er tvíbreytilegur sveppur sem getur valdið blastomycosis, öndunarfærasýkingu sem getur, ef hún er ómeðhöndluð, dreifst til annarra staða í líkamanum og stundum leitt til dauða. Annar mikilvægur öndunarfærasýkill er tvíbreytilegi sveppurinn Histoplasma capsulatum (e. histoplasma capsulatum) (Mynd 5.27), sem er tengdur fuglum og leðurblökum í Ohio- og Mississippi-árdölunum. Coccidioides immitis (e. coccidioides immitis) veldur alvarlega lungnasjúkdómnum dalasótt (e. valley fever). Candida albicans (e. candida albicans), algengasta orsök gersýkinga í leggöngum og annarra gersýkinga, er einnig asksveppur; hann er hluti af eðlilegri örveruflóru húðar, þarma, kynfæra og eyrna (Mynd 5.30). Asksveppir valda einnig plöntusjúkdómum, þar á meðal meldrjólasýkingum, álmveiki og duftkenndri myglu.

Saccharomyces (e. saccharomyces)-gersveppir, þar á meðal bökunargerið S. cerevisiae, eru eineyru asksveppir með einlitna og tvílitna stig (Mynd 5.32). Þessi og aðrar Saccharomyces-tegundir eru notaðar við bruggun bjórs.

a) a micrograph of a large oval (10 µm) labeled ascus and smaller ovals (5 µm) labeled ascospores. B) a micrograph of a long stalk with strands of spheres emanating from a sphere on the tip. The spheres are about 2 µm in diameter. C) A long strand with clusters of spheres. A small dot in each sphere is labeled nucleus. — Mynd 5.30 (a) Þessi ljóssmásjármynd sýnir askgró losna úr öskum í sveppnum *Talaromyces flavus* var. *flavus*. (b) Þessi rafeindasmásjármynd sýnir kornótt gró (conidia) á gróberi (conidiophore) *Aspergillus*, tegundar eitraðs svepps sem finnst aðallega í jarðvegi og plöntum. (c) Þessi ljóssmásjármynd sýnir gersveppinn *Candida albicans,* sem veldur candidasýkingu og þrusku. (Heimild a, b, c: breytt útgáfa af verki Centers for Disease Control and Prevention)

A micrograph showing a thick tube with 8 ovals lined up within the tube. — Mynd 5.31 Þessi askgró, sem raðast upp í aski, eru mynduð með kynæxlun. (Heimild: Peter G. Werner)

Ascomycete life cycle. Mycelia produce conidiophores which use mitosis to asexually produce spores. These spores then germinate into new mycelia. Sexual reproduction begins one hyphae produces an ascogonium and another produces an antheridium. In plasmogamy the ascogonium and antheridium fuse. Mitosis and cell division result in the formation of many dikaryotic hyphae, which form a fruiting body called the ascocarp. Asci form at the tips of these hyphae. In karyogamy the nuclein in the asci fuse to form a diploid zygote. Then meiosis produces four haploid nuclei in the ascus. Then mitosis and cell division results in eight haploid ascospores in the ascus. These ascospores then disperse and germinate into new mycelia. — Mynd 5.32 Lífsferill asksvepps einkennist af myndun aska á kynæxlunarstigi. Einlitna stigið er ríkjandi stig lífsferilsins. Hvort sem gró eru mynduð með kynæxlun eða kynlausri æxlun, geta þau spírað og myndað einlitna sveppþræði.

Kylfusveppir (e. basidiomycota) (Basidiomycota) eru sveppir sem hafa kylfur (e. basidia) (basidia) (kylfulaga frumur) sem framleiða kylfugró (e. basidiospores) (basidiospores) (gró sem myndast með knappskoti) innan aldinlegra sem kallast kylfuþroskaldin (e. basidiocarps) (basidiocarps) (Mynd 5.33). Þeir eru mikilvægir sem niðurbrjótar og sem fæða. Þessi hópur inniheldur ryðsveppi, stinksveppi, gorkúlur og matsveppi. Nokkrar tegundir eru sérstaklega mikilvægar. Cryptococcus neoformans (e. cryptococcus neoformans), sveppur sem algengt er að finna sem ger í umhverfinu, getur valdið alvarlegum lungnasýkingum þegar einstaklingar með veikt ónæmiskerfi anda honum að sér. Æti túnætisveppurinn, Agricus campestris, er kylfusveppur, eins og eitraði sveppurinn Amanita phalloides, þekktur sem græni flugusveppur. Banvænu eiturefnin sem A. phalloides framleiðir hafa verið notuð til að rannsaka umritun.

Basidiomycete life cycle. Haploid basidiospres germinate to form mycelia. There are two mating types (+ and -_). In plasmogamy, fusion between + and – mating types results in formation of a dikaryotic mycelium. Under the right environmental conditions, a basidiocarp forms via mitosis. Gills of the basidiocarp contain cells called basidia. A photo of a mushroom labels the mushroom as basidiocap and basidia within the gills. Basidia form diploid nuclei via karyotamy; this produces a diploid zygote. Four haploid nuclei are formed in the basidium via meisos. Cell division produces four haploid basidiospores. These spres then disperse and germinate into new mycelia. — Mynd 5.33 Lífsferill kylfusvepps skiptist á milli einlitna kynslóðar og langvarandi stigs þar sem tveir kjarnar (dikaryon) eru til staðar í sveppþráðunum.

Að lokum eru gródýr (e. microsporidia) (Microsporidia) eineyru sveppir sem eru skyldubundnir innanfrumusníklar. Þá skortir hvatbera, peroxísóm og deilikorn, en gró þeirra losa einstakan skautþráð (e. polar tubule) sem rýfur frumuhimnu hýsilsins til að leyfa sveppnum að komast inn í frumuna. Fjöldi gródýra eru sýklar í mönnum og sýkingar með gródýrum eru kallaðar gródýrasýking (e. microsporidiosis) (microsporidiosis). Ein sjúkdómsvaldandi tegund er Enterocystozoan bieneusi (e. enterocystozoan bieneusi), sem getur valdið einkennum eins og niðurgangi, gallblöðrubólgu (cholecystitis) og í sjaldgæfum tilfellum öndunarfærasjúkdómum.

A table labeled select groups of fungi. Four groups are discussed. Ascomycota have the characteristics: septate hyphae, ascus with ascospores in ascocarp, and conidiospores. Examples include Cup fungi, edible mushrooms, morels, truffles, neurospora, and penicillim. Medically important species include Aspergillus, Trichophyton, Microsporum, Epidemophyton, Blastomyces demititidis, and Histoplasma capsulatum. An image of Aspergillus niger shows long strands with a dark sphere at the end of one strand. Basidiomycota have the characteristics: basidia, produce basidiospores in basidiocarp. Examples include club fungi, rusts, stinkhors, puffballs, mushrooms, Cryptococcus neoformans, Amanita phalloides. Medically important species include Cryptococcus neoformans. An image shows a mushroom labeled Amanita phalloides. Microsporidia have the characteristics: lack mitochondria, peroxisomes, and centrioles; spores produce a polar tube. Examples include Enterocystozoan bieneusi which is medically important. A micrograph shows oval cells labeled microsporidia (unidentified). Zygomycota have the characteristics: mainly saprophytes, coenocytic hyphae, haploid nuclei and zygospores. Examples include Rhizopus stolonifera and the medically important mucor spp. A micrograph shows a long strand with many small dots everywhere on the slide. — Mynd 5.34 (Heimild „Ascomycota“: breytt útgáfa af verki Dr. Lucille Georg, Centers for Disease Control and Prevention; heimild „Microsporidia“: breytt útgáfa af verki Centers for Disease Control and Prevention)

Tengsl við örverufræði

Heilkjarna sýklar í heilkjarna hýslum

Þegar við hugsum um sýklalyf koma sýklalyf eins og pensilín oft upp í hugann. Pensilín og skyld sýklalyf trufla myndun peptíðóglýkan frumuveggja, sem beinast á áhrifaríkan hátt að bakteríufrumum. Þessi sýklalyf eru gagnleg vegna þess að menn (eins og allir heilkjörnungar) hafa ekki peptíðóglýkan frumuveggi.

Það er erfiðara að þróa lyf sem eru virk gegn heilkjarna frumum en ekki skaðleg fyrir frumur manna. Þrátt fyrir gríðarlegan formfræðilegan mun eru frumur manna, sveppa og frumvera svipaðar hvað varðar ríbósóm, frumugrindur og frumuhimnur. Þar af leiðandi er meiri áskorun að þróa lyf sem beinast að frumdýrum og sveppum á sama hátt og sýklalyf beinast að dreifkjörnungum.

Sveppalyf hafa tiltölulega takmarkaða verkunarmáta. Þar sem sveppir hafa ergósteról (e. ergosterols) (í stað kólesteróls) í frumuhimnum sínum geta mismunandi ensím sem taka þátt í sterólframleiðslu verið skotmark sumra lyfja. Azól- og morfolín-sveppalyf (e. fungicides) trufla myndun himnusteróla. Þau eru mikið notuð í landbúnaði (fenprópímorf) og klínískt (t.d. míkónazól). Sum sveppalyf beinast að kítín (e. chitin)frumuveggjum sveppa. Þrátt fyrir árangur þessara efnasambanda við að beinast að sveppum hafa sveppalyf (e. antifungal medications) fyrir altækar sýkingar enn tilhneigingu til að hafa eitraðri aukaverkanir en sýklalyf fyrir bakteríur.

Klínísk sjónarmið

3. hluti

Söru er létt að hringskyrfi er ekki raunverulegur ormur, en vill vita hvað það er í raun og veru. Læknirinn útskýrir að hringskyrfi sé sveppur. Hann segir henni að hún muni ekki sjá sveppi spretta upp úr húðinni, því þessi sveppur er meira eins og ósýnilegi hluti svepps sem felur sig í jarðveginum. Hann fullvissar hana um að þau muni ná sveppnum úr henni líka.

Læknirinn hreinsar og skafar síðan varlega af skemmdinni til að setja sýni á smásjárgler. Með því að skoða það í smásjá getur læknirinn staðfest að sveppasýking sé ábyrg fyrir skemmd Söru. Í Mynd 5.35 er hægt að sjá stór- og smágró í Trichophyton rubrum (e. trichophyton rubrum). Frumuveggir eru einnig sýnilegir. Jafnvel þótt sýkillinn líktist þráðormi í smásjá myndi tilvist frumuveggja útiloka þann möguleika þar sem dýrafrumur skortir frumuveggi.

Mynd 5.35 Þessi smásjármynd sýnir sveppþræði (stórgró) og smágró af Trichophyton rubrum, húðsveppi sem veldur sveppasýkingum í húð. (Heimild: breytt útgáfa af verki Centers for Disease Control and Prevention)

Læknirinn ávísar sveppalyfjakremi fyrir móður Söru til að bera á hringskyrfið. Móðir Söru spyr: „Hvað eigum við að gera ef það fer ekki?“

Can all forms of ringworm be treated with the same antifungal medication?

[[i:Hoppaðu í next næsta klíníska áherslubox. Farðu aftur í previous fyrra klíníska áherslubox.]]